Oparzenie skóry jest to jej oparzenie wskutek różnego rodzaju substancji żrących, działania ciepła, prądu lub promieniowania słonecznego. Jeśli oparzenia są rozległe, może nastąpić wstrząs, który prowadzi do zgonu. Schorzeniami tymi zajmuje się dermatolog. Wyróżniamy IV stopnie oparzeń w zależności od tego, jak są głębokie. Podczas oparzenia I stopnia dochodzi tylko do spalenia naskórka. Jego objawami są ból i zaczerwienienie skóry. Oparzenie II stopnia może być powierzchowne i wtedy dochodzi do poparzenia naskórka i części skóry właściwej, a przy poparzeniu głębokim dochodzi do oparzeń całej skóry właściwej. Oparzenie III stopnia obejmuje zarówno skórę właściwą, nerwy, naczynia krwionośne oraz podskórną tkankę tłuszczową. Skóra jest wtedy twarda, sucha i brunatna. Często wymaga przeszczepu. Pozostawia blizny. Najgorsze jest jednak oparzenie IV stopnia, gdzie oparzenia sięgają mięsień, ścięgien i kości. Następuje spalenie i zwęglenie oparzonego ciała. Są to poważne uszkodzenia, dlatego pamiętaj, aby się ich ustrzegać.  Włosy to nasza ozdoba. Niektórzy lubią pochwalić się przed znajomymi i rodziną nową fryzurą, zaskakując tym wszystkich. Naturalnym etapem naszego rozwoju jest wypadanie włosów. Dziennie tracimy od 50 do 100 włosów. Jednak problem pojawia się wtedy, gdy zauważamy, że na grzebieniu przez długi okres pojawiło się dużo włosów. Wtedy mówimy o łysieniu. Łysienie dotyczy i kobiet i mężczyzn. Rozróżniamy między innymi takie łysienie jak łysienie męskie, łysienie rozlane u kobiet, poporodowe, kiłowe czy też starcze. Najczęściej pojawia się łysienie typu męskiego. Występuje tylko u mężczyzn, chociaż zdarza się sporadycznie u kobiet. Partie łysiejące to kąty czoła oraz czubek głowy. Zazwyczaj pojawia się po czterdziestym roku życia. Bardzo często występuje również łysienie plackowate. Polega na tym, że na głowie pojawiają się pewne partie, na których nie rosną włosy. Istnieje też złośliwa odmiana tej choroby, która może prowadzić do utraty rzęs, brwi, włosów łonowych. Najczęstsze przyczyny łysienia to zaburzenia układu hormonalnego lub nerwowego. Można łysieć również po chorobach takich jak dur brzuszny, kiła, gruźlica. Stosuje się rózne preparaty drażniące, uspokajające i szampony.

Któż z nas przypadkowo nie dotknął rozgrzanego garnka, palnika na kuchence ceramicznej, czy przez nieuwagę nie rozlał kilku kropel gorącej, właśnie zaparzonej herbaty? Poparzenia to jedne z najczęstszych urazów, które mogą przytrafić nam się w domu. Niektóre z nich są niegroźne, ale innymi natychmiast powinien zająć się lekarz. W przypadku kontaktu skóry z czymś zbyt gorącym, natychmiast należy na daną część ciała skierować strumień bieżącej, lodowatej wody. Warto zadbać właśnie o wodę bieżącą, gdyż moczenie, na przykład w miseczce z wodą jest mniej skuteczne. Oparzonego miejsca pod żadnym pozorem nie należy smarować kremem lub używać okładów. Jeśli zdarzy się nam polanie wrzątkiem nóg w rajstopach, czy spodniach, lub rąk w wąskich rękawach, nigdy nie wolno próbować ściągnąć odzieży, gdyż razem z nią może zejść skóra, szczególnie w przypadku dzieci. Najlepiej jest przez około pół godziny trzymać pod strumieniem bardzo zimnej wody. Jeśli oparzenie nie jest zbyt mocne i rozległe, można zdjąć lub rozciąć odzież. Alpiniści, himalaiści, zdobywcy najwyższych szczytów świata. Wielu, mniej odważnych i zdeterminowanych od nich ludzi lubi słuchać opowieści o wyczynach na lodowcach. Jednak zazwyczaj podczas wykładów, czy projekcji filmów mina słuchaczy rzednie, gdy słyszą lub, co gorsza, widzą odmrożone, sczerniałe palce u stóp i rąk. Oczywiście, są to przypadki ekstremalne. Jednak odmrożenia mogą się zdarzyć, szczególnie u dzieci, nawet w mniej ekstremalnym klimacie, w przypadku zbyt długiego przebywania na mrozie, czy noszenia za małych butów. Częstym błędem popełnianym przez rodziców jest masowanie stópek i rączek dzieci, które wróciły z zabawy na śniegu na sankach, czy nartach. Choć przywraca to krążenie, może zaszkodzić. Bezpieczniejsze i skuteczniejsze jest moczenie kończyn w miednicy. Najpierw powinna się w niej znajdować letnia woda, później można zacząć dolewanie coraz cieplejszej. Ważne jest także rozgrzewanie wewnętrzne, to znaczy podawanie ciepłej (ale nie gorącej!) herbaty i popijanie jej.