Oparzenie skóry jest to jej oparzenie wskutek różnego rodzaju substancji żrących, działania ciepła, prądu lub promieniowania słonecznego. Jeśli oparzenia są rozległe, może nastąpić wstrząs, który prowadzi do zgonu. Schorzeniami tymi zajmuje się dermatolog. Wyróżniamy IV stopnie oparzeń w zależności od tego, jak są głębokie. Podczas oparzenia I stopnia dochodzi tylko do spalenia naskórka. Jego objawami są ból i zaczerwienienie skóry. Oparzenie II stopnia może być powierzchowne i wtedy dochodzi do poparzenia naskórka i części skóry właściwej, a przy poparzeniu głębokim dochodzi do oparzeń całej skóry właściwej. Oparzenie III stopnia obejmuje zarówno skórę właściwą, nerwy, naczynia krwionośne oraz podskórną tkankę tłuszczową. Skóra jest wtedy twarda, sucha i brunatna. Często wymaga przeszczepu. Pozostawia blizny. Najgorsze jest jednak oparzenie IV stopnia, gdzie oparzenia sięgają mięsień, ścięgien i kości. Następuje spalenie i zwęglenie oparzonego ciała. Są to poważne uszkodzenia, dlatego pamiętaj, aby się ich ustrzegać.  Włosy to nasza ozdoba. Niektórzy lubią pochwalić się przed znajomymi i rodziną nową fryzurą, zaskakując tym wszystkich. Naturalnym etapem naszego rozwoju jest wypadanie włosów. Dziennie tracimy od 50 do 100 włosów. Jednak problem pojawia się wtedy, gdy zauważamy, że na grzebieniu przez długi okres pojawiło się dużo włosów. Wtedy mówimy o łysieniu. Łysienie dotyczy i kobiet i mężczyzn. Rozróżniamy między innymi takie łysienie jak łysienie męskie, łysienie rozlane u kobiet, poporodowe, kiłowe czy też starcze. Najczęściej pojawia się łysienie typu męskiego. Występuje tylko u mężczyzn, chociaż zdarza się sporadycznie u kobiet. Partie łysiejące to kąty czoła oraz czubek głowy. Zazwyczaj pojawia się po czterdziestym roku życia. Bardzo często występuje również łysienie plackowate. Polega na tym, że na głowie pojawiają się pewne partie, na których nie rosną włosy. Istnieje też złośliwa odmiana tej choroby, która może prowadzić do utraty rzęs, brwi, włosów łonowych. Najczęstsze przyczyny łysienia to zaburzenia układu hormonalnego lub nerwowego. Można łysieć również po chorobach takich jak dur brzuszny, kiła, gruźlica. Stosuje się rózne preparaty drażniące, uspokajające i szampony.

Dla niektórych to słowo już dawno odeszło do lamusa, wiele osób nie wierzy w leczniczą działalność ziół, którą z powodzeniem wykorzystywali nasi przodkowie przed erą leków wytwarzanych poprzez reakcje chemiczne. Jednak w stronę ziołolecznictwa często zwracają się osoby, którym lekarze nie potrafią przynieść ulgi w tradycyjny, farmakologiczny sposób. Czasem są to przypadki raka, a czasem mniej groźnych chorób skóry, czy bólów różnego pochodzenia. Czasami to właśnie terapia lekami, które daje nam sama natura, przynosi niezwykłe, wręcz zaskakujące tak dla pacjenta, jak i lekarza, efekty. Do najczęściej wykorzystywanych w leczeniu różnych schorzeń ziół, należą rośliny takie jak: aloes uzbrojony, bluszczyk kurdybanek, bobrek trójlistkowy, czy też brzmiący egzotycznie eukaliptus gałkowy. Niektóre zioła, jak na przykład stosowane jako przyprawa oregano, działają bakteriobójczo. Inne wspomagają trawienie, czy pomagają zapobiec nadmiernemu poceniu. Osoby, które próbowały leczyć swoje schorzenia za pomocą ziół, bardzo często opisują tę formę terapii w samych superlatywach, twierdząc, że jest naturalna. Ból gardła Jest to dokuczliwość powodowana przez wirusy, grzyby i bakterie. Często występuje bez żadnych innych objawów, a czasami jest to objaw poważniejszej choroby, która następuje później. Warto mieć przy sobie różne preparaty na gardło, najlepiej tabletki, które uśmierzą ból. Jeśli czujesz drapanie i masz problemy z przełykaniem, to znak, że czeka ciebie przeziębienie. Przyczyną zapalenia migdałków są bakterie, natomiast śluzówki – wirusy. Jeśli do naszej jamy ustnej przedostaną się grzyby, to wraz z bólem gardła powiększą nam się węzły chłonne. Aby w jak najszybszym czasie pozbyć się bólu gardła, należy wypłukać je wodą z solą lub z rumiankiem. Należy dużo pić, szczególnie kompotów i herbat, które zawierają witaminę C. Najlepiej, jeśli w pomieszczeniu, w którym przebywamy panowała wysoka wilgotność. Jeśli nie posiadasz nawilżacza do powietrza, połóż na kaloryfer mokry ręcznik. Należy też unikać takich dodatkowych podrażnień jak palenie papierosów, przeciąg, picie alkoholu, spożywanie ostrych przypraw. Staraj się często połykać ślinę, która uśmierza ból.

Każdy z nas wie, czym jest przeziębienie. Lejący się, obfity katar, kaszel, czasem gorączka i ogólne złe samopoczucie to nic przyjemnego. Jednak wbrew obiegowej opinii, nawet podczas jesieni, przeziębienia da się uniknąć. Przeziębienie najczęściej zbiera swoje żniwa jesienią. W pierwszej kolejności na wymienione wyżej objawy zaczynają się uskarżać osoby o niskiej odporności. Tak więc już wcześniej należy zacząć dbać o stan swojego zdrowia. Wpływa na niego wiele czynników. Oczywiście, bardzo pomocne jest zażywanie codziennie w okresie jesiennym tabletek i suplementów diety, zawierających witaminę C. Można je dostać w każdej aptece bez recepty. Nie zaszkodzi także wypróbowanie reklamowanych napoi, których celem jest podniesienie odporności na przeziębienia. Na stan naszej odporności wpływa także kondycja fizyczna. Osoby o lepszej wydolności są mniej narażone na przykre objawy przeziębienia. Nie bez znaczenia jest także zbilansowana dieta, dostarczająca organizmowi wszystkich niezbędnych witamin, w tym wspomnianej już witaminy C, którą zawierają owoce cytrusowe. Oczywiście, każde dziecko wie o tym, że nie powinno się bawić nożyczkami. Każdy dorosły zdaje sobie sprawę, że bułkę, czy chleb powinien kroić “od siebie”. Jednak wprowadzenie w życie tych zasad niestety nie uchroni nas całkowicie przed skaleczeniami. Lekkie zranienie skóry może zdarzyć się nam niemal wszędzie i zawsze, czy to z własnej winy, czy osoby postronnej. Jak powinno się postępować w razie skaleczenia? Jest kilka prostych zasad, które każdy łatwo zapamięta. Po pierwsze, płynącej krwi nie można w żadnym wypadku tamować za pomocą chusteczki higienicznej. Składa się ona z kilku warstw ligniny. Niektóre z nich mogą przykleić się do ranki, a po oderwaniu znowu wywołać krwawienie, które tak staraliśmy się zahamować. Kiepskim pomysłem jest również użycie waty lub wacików kosmetycznych. Powody są podobne. Najlepszym wyjściem jest przyłożenie i mocne przytrzymanie jałowych gazików lub kawałka czystej tkaniny. Następnie ranę należy przemyć, najlepiej wodą utlenioną (może być też woda utleniona w żelu) i zakleić plastrem.

Któż z nas przypadkowo nie dotknął rozgrzanego garnka, palnika na kuchence ceramicznej, czy przez nieuwagę nie rozlał kilku kropel gorącej, właśnie zaparzonej herbaty? Poparzenia to jedne z najczęstszych urazów, które mogą przytrafić nam się w domu. Niektóre z nich są niegroźne, ale innymi natychmiast powinien zająć się lekarz. W przypadku kontaktu skóry z czymś zbyt gorącym, natychmiast należy na daną część ciała skierować strumień bieżącej, lodowatej wody. Warto zadbać właśnie o wodę bieżącą, gdyż moczenie, na przykład w miseczce z wodą jest mniej skuteczne. Oparzonego miejsca pod żadnym pozorem nie należy smarować kremem lub używać okładów. Jeśli zdarzy się nam polanie wrzątkiem nóg w rajstopach, czy spodniach, lub rąk w wąskich rękawach, nigdy nie wolno próbować ściągnąć odzieży, gdyż razem z nią może zejść skóra, szczególnie w przypadku dzieci. Najlepiej jest przez około pół godziny trzymać pod strumieniem bardzo zimnej wody. Jeśli oparzenie nie jest zbyt mocne i rozległe, można zdjąć lub rozciąć odzież. Alpiniści, himalaiści, zdobywcy najwyższych szczytów świata. Wielu, mniej odważnych i zdeterminowanych od nich ludzi lubi słuchać opowieści o wyczynach na lodowcach. Jednak zazwyczaj podczas wykładów, czy projekcji filmów mina słuchaczy rzednie, gdy słyszą lub, co gorsza, widzą odmrożone, sczerniałe palce u stóp i rąk. Oczywiście, są to przypadki ekstremalne. Jednak odmrożenia mogą się zdarzyć, szczególnie u dzieci, nawet w mniej ekstremalnym klimacie, w przypadku zbyt długiego przebywania na mrozie, czy noszenia za małych butów. Częstym błędem popełnianym przez rodziców jest masowanie stópek i rączek dzieci, które wróciły z zabawy na śniegu na sankach, czy nartach. Choć przywraca to krążenie, może zaszkodzić. Bezpieczniejsze i skuteczniejsze jest moczenie kończyn w miednicy. Najpierw powinna się w niej znajdować letnia woda, później można zacząć dolewanie coraz cieplejszej. Ważne jest także rozgrzewanie wewnętrzne, to znaczy podawanie ciepłej (ale nie gorącej!) herbaty i popijanie jej.

Medycyna niekonwencjonalna

Zazwyczaj leczy się ludzi metodami, które zostały zatwierdzone przez lekarzy z publicznych ośrodków zdrowia, czyli tak zwanymi metodami konwencjonalnymi. Istnieje jednak jeszcze metoda leczenie niekonwencjonalna, która nie posiada uznania wśród środowiska medycznego. Często osoby zajmujące się taką metodą leczenia nie mają wykształcenia medycznego i to co robią wykonują amatorsko. Medycyna niekonwencjonalna często jest porównywana i posądzana o kontakty z ludźmi, którzy zajmują się magią i wszystkim innym związanym ze spirytyzmem. Jedną z form medycyny niekonwencjonalnej jest leczenie za pomocą wbijanych w ciało igieł, czyli tak zwanej akupunktury. Wygląda to na dość niebezpieczny zabieg, ale osoby, które doświadczały takich metod leczenia twierdziły, że nie czuły bólu, a dobroczynne skutki zabiegu były odczuwalne już kilka dni po leczeniu. Wykształceni lekarze twierdzą jednak, że takie metody mogą przynieść nie pożądane skutki ponieważ są wykonywane metodami, które nie są uznane przez specjalistów licencjonowanych.

Ośrodki medyczne

W każdym mieście, czy nawet mniejszej miejscowości muszą być miejsca gdzie chory człowiek może liczyć na pomoc lekarza. Takimi miejscami są ośrodki medyczne, w których pracują lekarze i inni pracownicy z personelu medycznego. Żeby móc skorzystać z ośrodka medycznego trzeba przyjść rano i się zarejestrować. Należy przynieść ze sobą aktualną książeczkę zdrowia, którą daje nam pracodawca lub szkoła jeżeli jesteśmy osobami uczącymi się. W ośrodkach medycznych można skorzystać z takich usług jak dentysta, pediatra, laryngolog, czy ginekolog. Publiczne ośrodki medyczne są otwarte i bezpłatne dla każdego kto posiada ubezpieczenie. Jeżeli nie posiadamy ubezpieczenia możemy skorzystać z prywatnej przychodni, która niestety jest już odpłatna. Wielu ludzi pomimo tego, że może korzystać z publicznych ośrodków medycznych, wybiera prywatne, ponieważ, według nich,  są tam lepiej wyposażone gabinety  i personel również bardziej profesjonalnie podchodzi do swoich pacjentów, którzy za wizyty płacą spore sumy pieniędzy.