Któż z nas przypadkowo nie dotknął rozgrzanego garnka, palnika na kuchence ceramicznej, czy przez nieuwagę nie rozlał kilku kropel gorącej, właśnie zaparzonej herbaty? Poparzenia to jedne z najczęstszych urazów, które mogą przytrafić nam się w domu. Niektóre z nich są niegroźne, ale innymi natychmiast powinien zająć się lekarz. W przypadku kontaktu skóry z czymś zbyt gorącym, natychmiast należy na daną część ciała skierować strumień bieżącej, lodowatej wody. Warto zadbać właśnie o wodę bieżącą, gdyż moczenie, na przykład w miseczce z wodą jest mniej skuteczne. Oparzonego miejsca pod żadnym pozorem nie należy smarować kremem lub używać okładów. Jeśli zdarzy się nam polanie wrzątkiem nóg w rajstopach, czy spodniach, lub rąk w wąskich rękawach, nigdy nie wolno próbować ściągnąć odzieży, gdyż razem z nią może zejść skóra, szczególnie w przypadku dzieci. Najlepiej jest przez około pół godziny trzymać pod strumieniem bardzo zimnej wody. Jeśli oparzenie nie jest zbyt mocne i rozległe, można zdjąć lub rozciąć odzież. Alpiniści, himalaiści, zdobywcy najwyższych szczytów świata. Wielu, mniej odważnych i zdeterminowanych od nich ludzi lubi słuchać opowieści o wyczynach na lodowcach. Jednak zazwyczaj podczas wykładów, czy projekcji filmów mina słuchaczy rzednie, gdy słyszą lub, co gorsza, widzą odmrożone, sczerniałe palce u stóp i rąk. Oczywiście, są to przypadki ekstremalne. Jednak odmrożenia mogą się zdarzyć, szczególnie u dzieci, nawet w mniej ekstremalnym klimacie, w przypadku zbyt długiego przebywania na mrozie, czy noszenia za małych butów. Częstym błędem popełnianym przez rodziców jest masowanie stópek i rączek dzieci, które wróciły z zabawy na śniegu na sankach, czy nartach. Choć przywraca to krążenie, może zaszkodzić. Bezpieczniejsze i skuteczniejsze jest moczenie kończyn w miednicy. Najpierw powinna się w niej znajdować letnia woda, później można zacząć dolewanie coraz cieplejszej. Ważne jest także rozgrzewanie wewnętrzne, to znaczy podawanie ciepłej (ale nie gorącej!) herbaty i popijanie jej.