Magnetoterapia Magnetoterapia jest bardzo młodą metodą leczenia, pojawiła się w latach 60-tych XXI wieku. Znaczenie pola magnetycznego dla człowieka wyszło na jaw, kiedy okazało się, że ludzie przebywający dłużej w kosmosie zaczynają zapadać na pewne dolegliwości. Zaczęto się temu bliżej przyglądać. Po głębszym zastanowieniu się stwierdzono, że w kosmosie brakuje ziemskiego magnetyzmu, który jest niezbędnym czynnikiem do utrzymania zdrowia. Magnetoterapia klasyczna polega na działanie na pewną część człowieka polem magnetycznym o zwiększonym polu magnetycznym niż ziemskie. W latach XX natomiast pojawiła się zupełnie nowa metoda przy użyciu magnetyzmu. Jest to magnetostymulacja, w której stosuje się magnetyzm o sile działania jak na ziemi, ale dostosowuje się właściwości do cech organizmu pacjenta. Działa to jak pewnego rodzaju suplement diety. Metody te się są stosowane do leczenia chorób, lecz raczej wspomagają one procesy samoleczenia się organizmu. Najlepiej sprawdzona metoda to stosowanie terapii regularnej w domu. Można nosić magnetyczne bransoletki, materace z magnesem lub nawet można płytkę nosić w kieszeni. Najpoważniejsze z chorób, na które może zachorować człowiek, to właśnie choroby układu oddechowego. Brak ich leczenia powoduje straszne powikłania. Może nawet prowadzić do trwałego kalectwa lub śmierci. Najczęściej stosowaną obecnie metodą jest na tego typu choroby jest inhalacja. Inhalacja to leczenie, polegające na wprowadzeniu do dróg oddechowych leków, antybiotyków, różnych oparów (np. sól fizjologiczna). Osoba, która poddaje się takiemu leczeniu musi wdychać parę wodną roztworów z różnymi minerałami. Inhalacja stosowana jest w leczeniu i w profilaktyce. W leczeniu stosowana jest przy schorzeniach gród oddechowych i skóry. Jest przydatna przy zapaleniu płuc, astmie, mukowiscydozie, stanach zapalnych dróg oddechowych. W profilaktyce ma za zadanie przeciwdziałać chorobom układu oddechowego. Jest to metoda stosowana przez osoby w każdym wieku. Najbardziej stosowana jest przy chorobach występujących u dzieci oraz osób starszych, co pomaga w oddychaniu. Jest to najskuteczniejsza i najczęściej stosowana metoda w leczeniu górnych dróg oddechowych.

Zęby to dla człowieka wręcz niezbędny czynnik. Stanowią pierwszy element układu pokarmowego, w którym następuje rozdrobnienie pokarmu. Jest również ważnym elementem w prawidłowej wymowie. Zdrowe i piękne zęby powodują, że wyglądają one estetycznie. Zęby są jednym x najważniejszych punktów, jeżeli chodzi o dbanie o higienę. Na utratę części zębów mogą wpłynąć wiek, nieodpowiednia dieta i brak dbania o zęby. Jednak w dzisiejszym świecie to już nie problem, istnieją bowiem dwie skuteczne metody, które mogą temu zaradzić. Pierwsza to implantologia. Popularność tej techniki stale rośnie. Polega ona na uzupełnianiu uzębienia w jamie ustnej za pomocą implantów. Jest to dość droga metoda, jednak efekty są imponujące. Polega to na znieczuleniu oraz umiejscowieniu korzenia tytanowego w miejscu ubytku. Implanty te są trwałe, przywracają funkcjonalność zęba oraz jego piękny wygląd Drugim sposobem jest protetyka. Polega to na odtwarzaniu naturalnego uzębienia przy pomocy specjalnych uzupełnień. Istnieją protezy stałe i ruchome i wykonane są z akrylu lub nylonu. Ząb składa się z korony i korzeni. Korzeń jest to cześć zęba, tkwiąca w kości i zasłonięta jest dziąsłem, natomiast korona wystaje nad dziąsło. W każdym zębie znajduje się nerw, który zwany jest miazgą. Składa się ona z naczyń i nerwów i pełni funkcję odżywczą. Ponieważ w miazdze znajdują się nerwy, najczęstszą przyczyną bólu zębów jest stan zapalny te części. Ból spowodowany jest najczęściej próchnicą, parodontozą lub urazem zęba. W przypadku zainfekowania miazgi potrzebne jest leczenie kanałowe, które polega na usunięciu miazgi z komory i oraz szczelnym wypełnieniu całego systemu kanałowego zęba. Leczenie takie pozwala na pozostawienie zęba, który praktycznie jest już martwy. Po całym leczeniu kanałowym ząb zostaje wypełniony wkładem koronowo-korzeniowym. Jest to bardzo pracochłonne, wymaga sporo cierpliwości. Czasem potrzebne są więcej niż jedna wizyta u dentysty związana z jednym zębem, szczególnie kiedy ząb jest wielokanałowy lub kiedy występują przy tym ropienie i torbiele. Wtedy właśnie po zakończeniu jednej wizyty dentysta musi założyć na ząb opatrunek, aby nie uszkodzić zęba.

Dla niektórych to słowo już dawno odeszło do lamusa, wiele osób nie wierzy w leczniczą działalność ziół, którą z powodzeniem wykorzystywali nasi przodkowie przed erą leków wytwarzanych poprzez reakcje chemiczne. Jednak w stronę ziołolecznictwa często zwracają się osoby, którym lekarze nie potrafią przynieść ulgi w tradycyjny, farmakologiczny sposób. Czasem są to przypadki raka, a czasem mniej groźnych chorób skóry, czy bólów różnego pochodzenia. Czasami to właśnie terapia lekami, które daje nam sama natura, przynosi niezwykłe, wręcz zaskakujące tak dla pacjenta, jak i lekarza, efekty. Do najczęściej wykorzystywanych w leczeniu różnych schorzeń ziół, należą rośliny takie jak: aloes uzbrojony, bluszczyk kurdybanek, bobrek trójlistkowy, czy też brzmiący egzotycznie eukaliptus gałkowy. Niektóre zioła, jak na przykład stosowane jako przyprawa oregano, działają bakteriobójczo. Inne wspomagają trawienie, czy pomagają zapobiec nadmiernemu poceniu. Osoby, które próbowały leczyć swoje schorzenia za pomocą ziół, bardzo często opisują tę formę terapii w samych superlatywach, twierdząc, że jest naturalna. Ból gardła Jest to dokuczliwość powodowana przez wirusy, grzyby i bakterie. Często występuje bez żadnych innych objawów, a czasami jest to objaw poważniejszej choroby, która następuje później. Warto mieć przy sobie różne preparaty na gardło, najlepiej tabletki, które uśmierzą ból. Jeśli czujesz drapanie i masz problemy z przełykaniem, to znak, że czeka ciebie przeziębienie. Przyczyną zapalenia migdałków są bakterie, natomiast śluzówki – wirusy. Jeśli do naszej jamy ustnej przedostaną się grzyby, to wraz z bólem gardła powiększą nam się węzły chłonne. Aby w jak najszybszym czasie pozbyć się bólu gardła, należy wypłukać je wodą z solą lub z rumiankiem. Należy dużo pić, szczególnie kompotów i herbat, które zawierają witaminę C. Najlepiej, jeśli w pomieszczeniu, w którym przebywamy panowała wysoka wilgotność. Jeśli nie posiadasz nawilżacza do powietrza, połóż na kaloryfer mokry ręcznik. Należy też unikać takich dodatkowych podrażnień jak palenie papierosów, przeciąg, picie alkoholu, spożywanie ostrych przypraw. Staraj się często połykać ślinę, która uśmierza ból.

Psychologia jest stosunkowo młodą dziedziną. Być może z tego właśnie powodu przez wiele osób traktowana jest dość obojętnie lub nawet z przekąsem. Jednak obecnie coraz większy rozgłos zyskuje teoria, że nasza psychika bardzo wyraźnie wpływa na stan ciała. Do klasyki przeszły już badania efektu zwanego “placebo”. Okazuje się, że pacjentom czasem wystarczy podać choćby witaminę C, mówiąc, że to lek, który im pomoże. Zaskakująca liczba chorych odczuwała znaczną poprawę swojego stanu zdrowia, czy nawet uznano je za uleczone. Mimo, że, przypomnijmy, nie został im podany żaden lek. Dziś lekarze różnych specjalności coraz częściej przyznają rację zwolennikom twierdzenia, że stan fizyczny w dużej mierze zależy od siły psychicznej. Osoby chorujące na depresję odczuwają przecież cielesny ból, na przykład głowy. Wiele cierpień spowodowanych jest nadmiernym stresem, który jest przypadłością naszych czasów. Często jest tak w przypadku wspomnianego już bólu głowy, kręgosłupa, czy stawów. Bóle te częściowo wynikają z napięcia mięśni, które tworzy się pod wpływem napięcia wewnętrznego. Do niedawna szokowały nas i śmieszyły wizje przedstawione w filmach science-fiction, które rzekomo miały ukazywać życie ziemian pod koniec dwudziestego lub dwudziestego pierwszego wieku. Latające samochody, świat bez książek i papieru. Wszystko to wydaje się tak odległe, że aż nieosiągalne. Tymczasem współczesna medycyna zaczyna przerastać najśmielsze, najbardziej zwariowane pomysły scenarzystów. O ile do stosowania wykrywacza kłamstw w różnych sytuacjach jesteśmy przyzwyczajeni, to jakiekolwiek sterowanie falami mózgowymi wydaje się być abstrakcją. Widok przypiętych do głowy elektrod budzi raczej skojarzenia z cierpieniami opisanymi w “Mechanicznej pomarańczy”, niż z formą leczenia. Tymczasem metoda zwana biofeedback jest stosowana przez lekarzy na całym świecie. Do leczenia jakich schorzeń używa się urządzenia pozwalającego kontrolować fale mózgowe? Lekarze polecają tę metodę do leczenia przede wszystkim ADHD u dzieci oraz dolegliwości występujących po urazach czaszki. Dodatkowo, terapia biofeedback poprawia zdolność koncentracji i szybkiego uczenia się.

Każdy z nas wie, czym jest przeziębienie. Lejący się, obfity katar, kaszel, czasem gorączka i ogólne złe samopoczucie to nic przyjemnego. Jednak wbrew obiegowej opinii, nawet podczas jesieni, przeziębienia da się uniknąć. Przeziębienie najczęściej zbiera swoje żniwa jesienią. W pierwszej kolejności na wymienione wyżej objawy zaczynają się uskarżać osoby o niskiej odporności. Tak więc już wcześniej należy zacząć dbać o stan swojego zdrowia. Wpływa na niego wiele czynników. Oczywiście, bardzo pomocne jest zażywanie codziennie w okresie jesiennym tabletek i suplementów diety, zawierających witaminę C. Można je dostać w każdej aptece bez recepty. Nie zaszkodzi także wypróbowanie reklamowanych napoi, których celem jest podniesienie odporności na przeziębienia. Na stan naszej odporności wpływa także kondycja fizyczna. Osoby o lepszej wydolności są mniej narażone na przykre objawy przeziębienia. Nie bez znaczenia jest także zbilansowana dieta, dostarczająca organizmowi wszystkich niezbędnych witamin, w tym wspomnianej już witaminy C, którą zawierają owoce cytrusowe. Oczywiście, każde dziecko wie o tym, że nie powinno się bawić nożyczkami. Każdy dorosły zdaje sobie sprawę, że bułkę, czy chleb powinien kroić “od siebie”. Jednak wprowadzenie w życie tych zasad niestety nie uchroni nas całkowicie przed skaleczeniami. Lekkie zranienie skóry może zdarzyć się nam niemal wszędzie i zawsze, czy to z własnej winy, czy osoby postronnej. Jak powinno się postępować w razie skaleczenia? Jest kilka prostych zasad, które każdy łatwo zapamięta. Po pierwsze, płynącej krwi nie można w żadnym wypadku tamować za pomocą chusteczki higienicznej. Składa się ona z kilku warstw ligniny. Niektóre z nich mogą przykleić się do ranki, a po oderwaniu znowu wywołać krwawienie, które tak staraliśmy się zahamować. Kiepskim pomysłem jest również użycie waty lub wacików kosmetycznych. Powody są podobne. Najlepszym wyjściem jest przyłożenie i mocne przytrzymanie jałowych gazików lub kawałka czystej tkaniny. Następnie ranę należy przemyć, najlepiej wodą utlenioną (może być też woda utleniona w żelu) i zakleić plastrem.

Któż z nas przypadkowo nie dotknął rozgrzanego garnka, palnika na kuchence ceramicznej, czy przez nieuwagę nie rozlał kilku kropel gorącej, właśnie zaparzonej herbaty? Poparzenia to jedne z najczęstszych urazów, które mogą przytrafić nam się w domu. Niektóre z nich są niegroźne, ale innymi natychmiast powinien zająć się lekarz. W przypadku kontaktu skóry z czymś zbyt gorącym, natychmiast należy na daną część ciała skierować strumień bieżącej, lodowatej wody. Warto zadbać właśnie o wodę bieżącą, gdyż moczenie, na przykład w miseczce z wodą jest mniej skuteczne. Oparzonego miejsca pod żadnym pozorem nie należy smarować kremem lub używać okładów. Jeśli zdarzy się nam polanie wrzątkiem nóg w rajstopach, czy spodniach, lub rąk w wąskich rękawach, nigdy nie wolno próbować ściągnąć odzieży, gdyż razem z nią może zejść skóra, szczególnie w przypadku dzieci. Najlepiej jest przez około pół godziny trzymać pod strumieniem bardzo zimnej wody. Jeśli oparzenie nie jest zbyt mocne i rozległe, można zdjąć lub rozciąć odzież. Alpiniści, himalaiści, zdobywcy najwyższych szczytów świata. Wielu, mniej odważnych i zdeterminowanych od nich ludzi lubi słuchać opowieści o wyczynach na lodowcach. Jednak zazwyczaj podczas wykładów, czy projekcji filmów mina słuchaczy rzednie, gdy słyszą lub, co gorsza, widzą odmrożone, sczerniałe palce u stóp i rąk. Oczywiście, są to przypadki ekstremalne. Jednak odmrożenia mogą się zdarzyć, szczególnie u dzieci, nawet w mniej ekstremalnym klimacie, w przypadku zbyt długiego przebywania na mrozie, czy noszenia za małych butów. Częstym błędem popełnianym przez rodziców jest masowanie stópek i rączek dzieci, które wróciły z zabawy na śniegu na sankach, czy nartach. Choć przywraca to krążenie, może zaszkodzić. Bezpieczniejsze i skuteczniejsze jest moczenie kończyn w miednicy. Najpierw powinna się w niej znajdować letnia woda, później można zacząć dolewanie coraz cieplejszej. Ważne jest także rozgrzewanie wewnętrzne, to znaczy podawanie ciepłej (ale nie gorącej!) herbaty i popijanie jej.

Z medycyną ratunkową nierozerwalnie związany jest zawód ratownika medycznego. Jest to osoba posiadająca uprawnienia w zakresie świadczeń zdrowotnych, jakie ma prawo udzielać w zakładach zdrowotnej opieki. Przede wszystkim jednakże udziela je w takich sytuacjach, kiedy występuje bezpośrednie zagrożenie albo ludzkiego zdrowia, albo życia, a pomoc potrzebna jest natychmiast. W naszym kraju, ażeby zostać ratownikiem medycznym, trzeba najpierw ukończyć stosowną szkołę policealną – nauka w niej trwa dwa lata. Jeżeli natomiast posiada się na swoim koncie odpowiednie studia wyższe, uzyskuje się zawodowy tytuł licencjata z zakresu ratownictwa medycznego. Aktualnie zasady wykonywania tego zawodu są określone na podstawie ustawy sprzed trzech lat. Polscy ratownicy medyczni posiadający licencjat mogą pracować w tym zawodzie w większości innych państw – warunek jest jednak taki, że przed podjęciem takiej pracy zarejestrować się muszą w pewnych organizacjach. Nie muszą też przechodzić dodatkowych szkoleń. W zakresie medycyny ratunkowej związana jest czynność określana mianem sztucznego oddychania. Jest to jedna z technik, jakie znajdują wykorzystanie w pierwszej pomocy. Stosuje się je przy resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Mówiąc dokładniej, czynność ta polega na tym, że pacjentowi, którego serce nadal pracuje, ale jednocześnie nie jest on w stanie samodzielnie oddychać. Sztuczne oddychanie należy wykonywać tak długo, dopóki poszkodowany sam nie zacznie samoistnie oddychać. Jeśli natomiast to nie nastąpi, nie należy przestawać dotąd, dopóki nie pojawi się karetka pogotowia albo reanimowany człowiek nie umrze. Zasadniczo metody sztucznego oddychania podzielić można na bezpośrednie oraz pośrednie. W tym pierwszym przypadku wyodrębnia się następujące sposoby – usta-nos, usta-usta oraz usta-nos-usta. Natomiast w przypadku metod pośrednich mówi się o takich sposobach jak metoda Silvestra Boscha oraz metoda Holgera Nielsena. Sztuczne oddychanie ma na celu ratowanie życia potrzebującym osobom.

Maska krtaniowa jest przyrządem znajdującym zastosowanie w ratownictwie medycznym. Dzięki niemu możliwe jest udrażnianie dróg oddechowych. Jest to znakomita alternatywa dla dwóch innych metod tegoż udrażniania, a mianowicie dla intubacji (maskę jest zdecydowanie łatwiej założyć aniżeli intubowac pacjenta) oraz Combitube (w przypadku masek nie ma bowiem tak dużego ryzyka wystąpienia powikłań). Najczęściej maski krtaniowe są wykorzystywane u tych osób, które mają urazy kręgosłupa szyjnego i nie wolno przechylać im głowy. Są przyrządami, którego używać można bardzo wiele razy – nawet do czterdziestu (po dezynfekcji po każdorazowym użyciu, rzecz jasna). Można przy tej okazji nadmienić, iż maski krtaniowe są stosowane stosunkowo od niedawna, a mianowicie od lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. Do obiegu weszły za sprawą Archibalda Braina, anestezjologa rodem z Wielkiej Brytanii. Maska zbudowana jest z plastikowej rurki, na końcu której znajduje się uszczelniający mankiet o eliptycznym kształcie. Opaski uciskowe znajdują zastosowanie przy udzielaniu pierwszej pomocy. Jest to jedna z odmian opatrunków. Dzięki niej możliwe jest zatrzymanie intensywnych krwawień, które stanowią bardzo poważne zagrożenie dla ludzkiego życia. Przeciętna długość opaski uciskowej wynosi jeden metr, szerokość natomiast – pięć centymetrów. Jest to opatrunek giętki zaopatrzony w zapięcie zazwyczaj mające postać zapinki albo też guzika. Zdejmowaniem opaski uciskowej zawsze powinna się zająć wykwalifikowana osoba – w tym przypadku chodzi konkretnie o lekarza. Bardzo często zamiast oryginalnych opasek uciskowych do hamowania krwawień są używane i inne materiały, takie jak dla przykładu trójkątne chusty. Niekiedy zdarzają się takie sytuacje, że nie ma pod ręką apteczki, a zachodzi konieczność zatrzymania krwawienia – wówczas przydatny okaże się kawałek jakiegokolwiek materiału odznaczający się stosowną szerokością. Europejska Rada Resuscytacji opracowała wytyczne odnośnie sytuacji, kiedy to stosuje się opaski.

Trudno wyobrazić sobie zespół ratownictwa medycznego bez ambulansu. Pojazd ten określany jest również mianem karetki pogotowia. Służy on do transportowania chorych albo też rannych pacjentów. Są niezbędne, kiedy w nagłym wypadku zachodzi potrzeba udzielenia pierwszej pomocy. Nie obowiązują go w związku z powyższym przepisy drogowe – cieszy się bowiem statusem pojazdu uprzywilejowanego. Ambulanse zostały wymyślone na początku lat dziewięćdziesiątych osiemnastego stulecia. Na początku znajdowały zastosowanie jedynie w strukturach wojskowych. Mniej więcej sto lat później sytuacja ta uległa zmianie, a przesłanką do tego była epidemia cholery, jaka wtedy wybuchła. Od tamtej pory ambulanse zaczęły służyć nie tylko żołnierzom. Te pierwsze nie miały koni mechanicznych, ale zaprzężone były w żywe zwierzęta. W naszym kraju na dzień dzisiejszy wyszczególnić można kilka odmian tych pojazdów, między innymi karetki reanimacyjne, kardiologiczne i wypadkowe. Obowiązuje podział na specjalistyczne i podstawowe. W ratownictwie medycznym – chociaż oczywiście nie tylko tam – zastosowanie znajdują apteczki. Pod tym pojęciem rozumieć należy specjalny pojemnik, wewnątrz którego znajdują się materiały oraz środki bardzo potrzebne w sytuacjach, kiedy to trzeba udzielić pierwszej pomocy. Pojemnik takowy musi odznaczać się bardzo wyraźnym oznakowaniem – czym jest oraz do czego służy. W oznakowaniu wykorzystywane są dwa symbole. Jeden z nich to biały krzyż na czerwonym tle, a drugim jest natomiast czerwona gwiazda. Wyodrębnić można na dzień dzisiejszy sześć podstawowych rodzajów apteczek, a mianowicie – medyczne nazywane także profesjonalnymi, osobiste, domowe, samochodowe, zakładowe, a także wreszcie apteczki użytku publicznego. W apteczkach przechowuje się różnego rodzaju opatrunki, plastry opatrunkowe, bandaże, chusty, przylepce, jednorazowe rękawiczki, ustniki, nożyczki, pęsety i wiele innych przedmiotów. Oczywiście, zdecydowanie najlepiej i najbardziej profesjonalnie wyposażone są apteczki medyczne.